wataaa lunch!!!

June 29, 2006
anu ba yan???!!! grabe na ito... mukhang puro na lang pagkain ang latest entry ko ah!! napaghahalataan si roanne!! hahahaha! oh wel... whatever, whatever at isa pang whatever... wa ako care! basta, maswerte pa rin ako dahil meron akong kinakain! db? db? db?

ok... bago pa malayo ang sasabihin ko sa topic ngayon, i was so amazed!! baket kanyo??!! masyadong kakaiba ang lunch ko!! kakayanin nyo ba ito???!!! juiceeeee kowwww.... ganito na ba talaga ako kalakas kumain??! hindi nman ah... :(

a terrific lunch
e bakit naman nya ako binigyan ng ganito kadami??! ang inorder ko lang naman e salad tapos pagtingin ko sa bag.... e naku po.... pagkadami-daming laman!!! 2 french fries, 1 bbq sandwich (un ba un?! ewan ko kung anong klaseng tinapay un!), 2 container ng baked chicken (sa isang container ay may 2 pieces of chicken... so 4 pieces na agad un!! golly!!!), 1 salad en lotsssaaaaa condiments! nakakabigla... nakakagulat... nakakainsulto???!!! hahahaha!! ewan ko... hindi naman siguro! dati kasi pag ung lalakeng un ang naglalagay ng pagkain ko sa bag e dinadagdagan nya lang mga chocolate bars... barssssss... meaning maraming chocolate!!! lagi un... bsta sya yung naka-assign sa araw na yon! kanina sya na naman..... kaya pala ako kinabahan!! may pakindat-kindat pang nalalaman... sa isip-isip ko, mahipan sya ng hangin... tapos na! tsk...tsk...

hmmmm....ano bang akala nitong lalakeng to??!! matakaw ako!??!! kaazar! hahaha! susme!! hindi ah... kahit naman ganitong masarapin akong kumain e hindi naman ako lumalamon ng ganyan, takaw-tingin lang lagi. hehehe.... pero salamat na rin sa kanya dahil naging extraordinary ang lunch ko ngayon!! salad lang kasi ang binayaran ko.... ;) kasi yun lang nakalagay sa paper ko kaya yun lang na i-punch ni ms. cashier! hindi ko naman kasalanan db??


P.S.
hindi ko naubos lahat ha.... tinabi ko yung iba para pag nagutom ulit ako, meron makukutinting! hehehehe....
posted by rHo at 5:44 PM | Permalink | 13 commenti

virginia escapades

June 28, 2006
hmmm.... nagtingin-tingin ng mga pictures sa laptop ko... en voila! eto ang nakita ko... ang aming virginia escapades.... hehehehe... naks nman!!

friday pa lang e umalis na kami dito sa base... kasi mga 4 hours drive from here to virginia! so.. un... wala akong ginawa kundi ang matulog lang sa byahe... kasi nman syempre, pagod ka pa sa work mo db???! nagkakanda-wala-wala na kaming lahat at ang isa naming friend... nahuli pa ng pulis! tskk... tsk... i'm sorry chris! :P hindi ko alam kung matatawa ba ako or wat... but that's a good experience!! cheeerrrsss for that! hehehe....

soweeee.... :P

kailangan ng matulog para ready na for the next day dahil Busch Garden naman... parang Enchanted Kingdom sa atin sa Pilipinas! excited na ako... but then we end up soaking wet da wet sa Water Balloon ek ek! hahaha... naalala ko pa tuloy nung bata pa ako! gustong-gusto kong maglaro ng ganon... at eto kami ngayon.... balik sa pagkabata!! hahaha...

enjoy...enjoy...


wow! naman.. naman...
sobrang enjoy kami lalo na nung nagpunta kami sa Japan Samurai! a Japanese restaurant na talaga namang mabubusog ka na sa tingin pa lang! biruin mo... sa harap mo niluluto ung kakainin mo... isn't it exciting??! wala lng... ang ganda kasi! feel na feel mo tlga.... gossssshhhh... hindi ko tlga makakalimutan ang araw na yun...


ang sarap naman tlga.... gusto kong bumalik! sama ka???!

yummmyyy... sawaaaap!
posted by rHo at 9:59 AM | Permalink | 5 commenti

people come into our life for a reason... season... or a lifetime

June 22, 2006
north carolina flipz


People come into your life for a reason, a season or a lifetime. When you know which one it is, you will know what to do for that person. When someone is in your life for a REASON, it is usually to meet a need you have expressed. They have come to assist you through a difficulty, to provide you with guidance and support, to aid you physically, emotionally or spiritually. They may seem like a godsend and they are. They are there for the reason you need them to be. Then, without any wrong doing on your part or at an inconvenient time, this person will say or do something to bring the relationship to an end. Sometimes they die. Sometimes they walk away. Sometimes they act up and force you to take a stand. What we must realize is that our need has been met, our desire fulfilled, their work is done. The prayer you sent up has been answered and now it is time to move on.



pinoy sa mississippi
tech school buddies

Some people come into your life for a SEASON, because your turn has come to share, grow or learn. They bring you an experience of peace or make you laugh. They may teach you something you have never done. They usually give you an unbelievable amount of joy. Believe it, it is real. But only for a season.!



my friends since birth


LIFETIME relationships teach you lifetime lessons, things you must build upon in order to have a solid emotional foundation. Your job is to accept the lesson, love the person and put what you have learned to use in all other relationships and areas of your life. It is said that love is blind but friendship is clairvoyant.

---- My friend e-mail me this, I just want to share to yah'll!!! Nilagyan ko lang ng mga pictures... para wala lng!! Have a good day everyone....


posted by rHo at 3:05 PM | Permalink | 7 commenti

"naglalaro sa hangin ang buhay ko....di malaman kung san ang tungo"

June 20, 2006

3 buwan na pala ako dito sa north carolina! naalala ko pa nung unang tuntong ko sa america! tuwang-tuwa ako dhil at last... ang pinapangarap namin non... eto na!!! nagsimula sa alaska... sa texas.. sa mississipi at ngayon eto nga sa north carolina! pero bakit ganon??? minsan naitatanong ko pa rin sa sarili ko...bakit nga ba?! ano ang dahilan kung bakit ako nandirito??..... BAKIT? BAKIT? BAKIT? bagay na syang nagsusumiksik sa aking isipan!

ang hirap sagutin db?! kahit anong hanap mo ng mga kasagutan sa tanong sa isip mo.... hindi mo pa rin alam kung ano nga ba ito....

marami na rin ang nangyari.... sa pamilya ko... sa kaibigan ko... sa mga taong minamahal ko.... at sa mismong sarili ko! sa isang banda... masasabi kong khit papano e nakasabay na rin ako sa takbo ng agos sa paligid ko! mahirap sa una, lalo na sa isang katulad ko..... sa isang tulad ko na takot lumabas at harapin ang hamon ng buhay! maraming pagkakataon na rin akong nadapa.... nalugmok.... at nag-aakalang hindi na makakabangong muli! ngunit... sadyang kay buti ng tadhana, sa bawat pagkakataon na ako'y nasasaktan at nahihirapan... eto pa rin ako at patuloy na lumalaban. pinilit kong bumangon sa kumunoy na pinagkakasadlakan ko at ipakita sa sarili ko na kaya ko ito!! KAYA KO ITO.....

ayokong tingnan ang mga bagay na yon sa negatibong paraan dhil alam ko... iyan ang nagpatatag sa akin... ang mga bagay na nag-iwan sa akin ng leksyon....ang nagbigay daan upang ako'y humabi ng pangarap!!!

ngayon... panibagong pakikipagsapalaran na naman ang haharapin ko! araw-araw ay panibagong buhay.... PANIBAGONG PAGLALAKBAY!! alam ko.... sa bawat bagay na nangyayari sa ating buhay ay mayroong kani-kaniyang dahilan... kani-kaniyang layunin... mabuti man o hindi, may dahilan kung bakit sila nandyan. hindi ko man masabi sa ngayon yan.... sana.... balang-araw! bsta ang alam ko narito ako para matuto... makisalamuha sa iba't-ibang mukha ng mga taong makakaharap ko.... at higit sa lahat, para lumago ang PAGIGING AKO!!!
posted by rHo at 11:17 PM | Permalink | 6 commenti

araw ni tatay...

June 19, 2006
late na ba ang post???! uhm... 19 na! pero bakit ba?! ang importante hindi naman ako nahuli sa pagbati sa dalawang lalaking pinaka-importante sa buhay ko..... si tatay ko at syempre pa ang asawa ko!

pareho silang malayo sa akin kaya wala akong magawa kundi ang kausapin na lang sila sa telepono... at least kahit man lang dun maipadama ko ang pagpapahalaga ko sa araw na yon! (wel... araw-araw nman dapat db?!)

natawa ako kahapon ng tawagan ko ang tatay ko... dahil wala pa sila sa bahay kaya si daddy ko n lang ang nakasagot (tito ko.. panganay kasi kya lahat kami daddy ang tawag!) syempre pa binati ko din ng "happy father's day noh"! nagkwentuhan kami... kamustahan... pero maya-maya pa, dumating na sila! hmmmm.... excited ako... hahaha... kasi wala lang, kahit araw-araw kaming nagkakausap, espesyal ang araw na 'to para sa akin! tsk... bigla naman si nanay ang kumuha ng fon.... hmmmm... nu ba yan??! ganun ba talaga ako na-miz ng mga tao sa bahay namin??! hmmmm..... touched ako! hehehe... tapos sabi ko na lang, "o mader.... nasan si tatay, babatiin ko kasi"! "o ayan.... babatiin ka daw!" pagbibirong sabi ni nanay habang inaabot ang telepono kay tatay! ayun.... nasabi ko na rin "happy father's day" na kanina ko pa gigil na gigil sabihin!! lumambot ang puso ko khit ngiti lang ang isinagot ng tatay ko! hindi kasi sya showy... mahiyain! hehehe... masaya na ako dhil kahit maraming mga faults... buo pa rin kami at syempre may nadagdag pa sa pamilya nmin.... ang asawa ko!!

bagong kasal pa lang kami.... pero kahit ganon, parang ang tagal na ng pagsasama nmin! long distance relationship ang drama namin... dhil simula ng maging kami... always na lang magkalayo!! haaay nako.. mahirap... mahirap... sobrang hirap!! pero ano pa nga ba db??! kami pa rin til now at habang tumatagal lalo pang lumalalim ang pagmamahalan namin sa isa't-isa! ang motto naming mag-asawa... "there's always a reason for everything" tama nga nman! yan ang nagpapatatag sa aming dalawa...

sooo.... 17 pa lang dito binati ko na sya kasi 18 na sa pinas! pabiro nya akong sinagot ng ganito... "wala naman tayong anak...." pero sa loob-loob ko, natigilan ako! alam ko kung ano ang nararamdaman nya! kasi nga magkalayo kami... alam ko ang pagnanasa nyang magkaroon ng anak! kahit ako rin naman gusto ko na.... pero... pagdating siguro ng panahon! sana lng magkasama na kami.... sana sooonnn.... ber beri soon!! darating din ang araw mahal na bubuo tayo ng pamilya... malapit na!! konting tiis pa....

posted by rHo at 9:45 AM | Permalink | 3 commenti

mall of asia

June 14, 2006

ching!!! inggitz ako... si love of my life ko namamasyal sa mall of asia with bespren boyet nya!! ay nako... nako.. nako... unfair ito!!!!! grrrrrrrrrrrrrggggggrrrr....

wel... sana mag-enjoy silang dalawa!! madaya! hmmm... pero ano nga ba ang mall of asia??! ewan ko... pero sa mga nakita ko sa pix, maganda sya! pra kang nasa isteyt! o d vah??! e-mail skin ung tita ko... gusto ko sana i-post dito pero bakit ganun??! ayaw mag-work!!

oh wel... taraletzzz!! matutulog n aketch!! ingatz mga kafatid!
posted by rHo at 11:48 PM | Permalink | 4 commenti

oopppss....

teka pala.... sana mabasa nyo 'to!! para naman makarating senyo ang taos pusong tenkyu ko!! yiheee.... cheeeeerrrsss!!!
posted by rHo at 12:56 PM | Permalink | 0 commenti

ang first blog ko! bow!

hmmm... ano ba 'to??! teka...teka... bago kong pinagkakaabalahan!! pampa-pawi ng sadness na nararamdaman ko!! masyado kasi akong naging ma-drama nitong nagdaang mga araw... ewan ko ba!! prang pasan ko ang buong solar system!! juiceeeee kowwww!!!
sa tagal-tagal ko ng malayo sa mga minamahal ko, lalo na sa love of my life ko.... meron palang pampaalis ng kagagahan ko!! na-inspire kasi ako kay batjay at sa kanyang misis na si jet!! magaling... magaling... viva...bravo...!!! ndi nyo ako kilala pero kilala ko kayo! dun ako lamang!! hehehe... yan kasi... iba na talaga ang sikat!! astig!!
ganito kasi un.... tan..tan..tanan...tan... pagdating ko sa opisina! sad na sad ako... as in sad tlga!! nye... praning ka tlga roanna!! nweizz... un, nag-google ako.... ang tinayp ko sa search bar eh.... "gusto ko ng umuwi ng pilipinas"!! mantakin mong ang unang-unang lumabas sa list e "mga kwentong tambay ng siraulo sa timog kalipornya". sabi ko sa sarili.... wat d heckheckheckheck, indikasyon po ba ito Lord na nasisira na talaga ulo ko!! kasi nman.. prang sa haba ng title na un, siraulo lng ang nabasa ko!! so... binuksan ko, hmmmm.... ndi nman pla!! kala ko tlgang positive n ako sa pagiging gaga!! avah...avah...avah... isang oras... dalawang oras...tatlo... apat... binabasa ko p rin ung blog nya! khit may pinag-uutos ang mga commander ko e syempre... bukas p rin ang window ni batjay! silips-silips ng konte pag wala na sila!! tlga nman oo... kasi tlgang naaliw ako!! hanggang sa mejo gumagaan ang pkiramdam ko kasi wala akong ginawa kundi ang tumawa!! nye... kanina lng gaga... ndi nman kaya loka-loka??!! gggeezzzzz!! wag po! wag po!
so un... bottom line!! na-touch ako... lalo n sa mga anniversary message nyo!! namiz ko tuloy si kalbsss ko!! bsta salamat... salamat... salamat... kasi nagkaron ng panibagong view ang lyf ko!! trulili nga! kaya nman itong first blog ko... e dedicated sa inyo..... thanks ng marami!!! sa uulitin... malapit lng ang california sa north carolina, bka sakaling magkabangga tau!!
posted by rHo at 11:23 AM | Permalink | 0 commenti

Who is Who?

My Photo
Name: rHo
Location: Goldsboro, North Carolina, United States


smile lang





Credits

 
Distributed by:
Template copyright :
V4NY ONLY TEMPLATES


Powered by Blogger